Eerst maar eens even voorstellen. Steffie, 29 jaar, getrouwd met man van 26, woonachtig in limburg en we hebben samen vier kinderen, vier honden en een kat.

Druk houshouden dus en sinds 1 jaar in de collectieve schuldbemiddeling door een hoop tegenslag in ons leven. (baan kwijt, huurhuis werd verkocht, man operatie, ik operatie.) Gelukkig valt de schuld nog mee tav anderen maar toch is het mooi klote op zijn zachts gezegd.

Ons huishoudgeld is 1000 euro in de maand maar hier gaan zowieso iedere maand bijna 500 euro aan vaste lasten vanaf. Blijft dus over 500 euro om van op het werk te komen, luiers voor twee kinderen te betalen en natuurlijk de gewone boodschappen, kleding enz enz.

Tot nu toe redden we het altijd net niet....vandaag blut pas dinsdag weer het nieuwe leefloon, maar met eten komen we toe. Erg genoeg roken we beide (1 pakje sigaretten samen per dag) en willen/kunnen dit nog niet opgeven daar wij mega op onszelf bezuinigen en dus momenteel ook even stil staan in ons eigen sociaal leven. (alles voor de kids zeg maar)

Ik heb van thuis meegekregen dat geld niet uit de lucht komt vallen en dat je iedere gulden toen der tijd ook echt moest bekijken voor je hem uitgaf, mijn man werd alles zowat in de schoot geworpen. Heel stom, maar gelukkig heb ik hem na zeven jaren kunnen bekeren en is hij net als ik van mening dat je met minder net zoveel of zelfs meer kunt bereiken.

Zo gaan we bijna nooit ergens heen wat geld kost, we gaan liever een stuk wandelen, naar de gratis speeltuinen, een filmpje thuis kijken of koekjes bakken enz. Als we weggaan is dat omdat we genoeg in ons spaarpotje (ijzeren die je open moet doen met een blikopener en dus zonde is voor een paar euro) hebben. Wekelijks stoppen we hier het klein geld in dat ′over′ is in alzijnde het zakgeld voor onze vier kinderen onder de zeven jaar. Eens in de zoveel tijd is hij vol en gaan we naar een goedkoop pretpark, zwembad, kermis of wat er dan ook te beleven valt en maken we die dag ook af met zelfgebakken frietjes en een (goedkoop) ijsje.

Daarnaast hebben we nog een potje waar we eens in de twee weken het "overschot" van het boodschappengeld indoen en laat het me zeggen....afgelopen zomer konden we voor het eerst op vakantie met ons gezin. We zijn lekker vier dagen naar Ponypark city geweest en hadden nog wat geld over om thuis een nieuw (goedkoop) zwembadje te kopen.

We winkelen enkel bij de Lidle en Aldi en fruit halen we bij de boer. Sommige groenten ook overigens. Luiers komen of van de lidle of als er een aanbieding is van het kruidvat en gelukkig is de jongste al een aantal maanden met de pot mee aan het eten. (nu prakte ik al bij 6 maanden, maar het scheelt behoorlijk aan opvolgmelk) Af en toe springen we een Kringloop binnen, maar meestal worden de kinderen gekleed in wibra en zeeman (dat overigens best sterk spul is) en geven we ook regelmatig door. (drie jongens 1 meisje) Van mijn man zijn jongste zusje ( 9 jaar) krijgen we regelmatig merk kleding voor onze dochter. Moet wel een jaartje in de kast maar dat boeit me niet.

Met de feestdagen worden ze niet overladen met speelgoed, maar sloffen, sokken, kleding, pyama, schoolspullen, een nieuwe beker, een nieuwe brooddoos en dan een stuk of drie speelgoedjes per kind. Vorig jaar hadden we voor vier kinderen drie zakken uit te pakken en waren we 60 euro kwijt. (je moet maar weten waar je moet zijn ;) ) mijn ouders en broer hadden dan wel wat speelgoed gekocht.

Ikzelf schaam me niet om tweedehands kleding aan te trekken, sterker nog ik lach ermee wanneer ik in een Mexx truitje bij kennissen op bezoek ga en vertel dat het ding 3 euro kostte. Is er niet aan af te zien vind ik. Ook broeken ed. Een keer per jaar vraag ik extra geld aan de schuldbemiddelaar (wij hebben zelf ons leefloon zo laag ingezet om er sneller vanaf te zijn, in Belgie gaat dit namelijk net iets anders dan in Nederland) en gaan man en ik voor 200 euro kleding, schoenen, lingerie ed halen. Lukt best aardig.

Ik zal nooit zeggen dat ik niet baal, maar het is even niet anders. Ik werk thuis als tekstschrijfster en mijn man werkt tijdens de avonden en eens in de twee weken een weekend. Ons inkomen ligt normaal met de kinderbijslag erbij rond de 2300 euro dus wanneer we er dadelijk uit zijn kunnen we toch op zijn minst 400 euro sparen. Daar probeer ik het voor te doen, om te leren sparen en dan over een aantal jaren toch echt eens ons droomhuisje te kunnen kopen. Nu gaat er dus rond de 800 per maand naar de schuldeisers en zouden we nog 1,5 jaar moeten om helemaal alles afbetaald te hebben. (minnelijke schikking) De oudste is dan 9 jaar dus voor de pubertijd zouden we weer normaal kunnen leven.

Nou, al meer gezegd dan ik wilde.....ik ga alles bijhouden :)

groetjes,

Steffie